به گزارش اکوبان؛
چرا بانکها شرکت میکنند؟
هلدینگ خلیج فارس بزرگترین مجموعه پتروشیمی کشور و یکی از مهمترین مشتریان شبکه بانکی و بیمهای است. بخش قابل توجهی از خدمات بانکی از تأمین مالی تا ضمانتنامه و همینطور بیمههای اموال، پروژهها و حملونقل، توسط این صنایع خریداری میشود. همین موقعیت باعث شده بانکها و بیمهها در برابر این هلدینگ، نه در جایگاه انتخابکننده بلکه در جایگاه وابسته قرار بگیرند.
به همین دلیل، مؤسسات مالی حتی در شرایط زیانده ناچارند برای حفظ رابطه با این مشتری بزرگ، هزینههای حضور و اسپانسری همایش را بپردازند. این یعنی یک هزینهی اجباری پنهان که نه با منطق اقتصادی سازگار است و نه با وضعیت شکننده نظام مالی کشور.
اقتصاد در بحران؛ همایش در اوج هزینه
برگزاری یک همایش بزرگ در شرایط کنونی اقتصاد پرسشبرانگیز است. امروز: رشد اقتصادی پایین است، تورم بالای ۴۰ درصد فشار جدی بر خانوارها و بنگاهها وارد کرده، بسیاری از بانکها با زیان انباشته و ناترازی شدید مواجهاند، و صنعت بیمه نیز با رشد خسارتها و کاهش توان مالی دستوپنجه نرم میکند.
در چنین وضعیتی، انتقال هزینههای چند ده میلیاردی یک همایش به بانکها و بیمهها بهجای سرمایهگذاری در بهبود خدمات، اصلاح ساختار یا حمایت از تولید برای افکار عمومی و حتی کارشناسان اقتصادی قابل دفاع نیست.
آیا مشکلات صنعت پتروشیمی با همایش حل میشود؟
صنعت پتروشیمی ایران سالهاست با مشکلات اساسی دستبهگریبان است: محدودیتهای صادراتی و تحریمها، چالشهای تأمین خوراک و ابهام در سیاستگذاری، کمبود فناوری و تجهیزات مدرن، ضعف حکمرانی، شفافیت و یکپارچگی مدیریتی، تأمین مالی دشوار و پروژههای نیمهتمام و نوسان نرخ ارز و بیثباتی سیاستها
رفع این مشکلات نیازمند اصلاحات جدی در سیاستگذاری، سرمایهگذاری هدفمند و شفافیت مالی است؛ نه برگزاری رویدادهای پرهزینهای که خروجی ملموسی ندارند.
ضرورت بازنگری پیش از تداوم یک روند غلط
حتی اگر پتروکم از منظر برگزارکنندگان، فرصتی برای گفتوگو و نمایش توانمندیها باشد، تبدیلشدن آن به یک فرایند هزینهزای اجباری، بهویژه برای بانکها و بیمهها، قابل دفاع نیست. اقتصادی که تحت فشار است، نیاز به واقعبینی، شفافیت و اولویتگذاری دقیق دارد.
صنعت پتروشیمی برای توسعه به تصمیمهای سخت، اصلاح حکمرانی و تأمین مالی اصولی نیاز دارد؛ نه به نمایشهای رسمی که بار مالی آن بر دوش دیگر بخشهای اقتصاد میافتد.
توسعه صنعت پتروشیمی نیازمند اصلاح ساختار، شفافیت و تصمیمهای سخت است؛ نه نمایشهای پرهزینهای که بار مالی آن از جیب دیگران پرداخت میشود.
اقتصاد ایران بیش از هر زمان به تصمیمهای عاقلانه و پرهیز از هزینهسازیهای زائد نیاز دارد. پیش از برگزاری پتروکم ۱۴۰۴، ضروری است که برگزارکنندگان درباره ضرورت، هزینه و دستاوردهای این رویداد به جامعه پاسخ شفاف بدهند.
