به گزارش پایگاه خبری اکوبان، سنگآهن ایران هنوز تمام نشده، اما دسترسی به آن دیگر به آسانی گذشته نیست. ذخایر نزدیک به سطح، سالها استخراج شدهاند و معدنکاران برای رسیدن به ذخایر تازه باید بیشتر حفاری کنند، باطله بیشتری کنار بزنند و ماشینآلات را به عمق بیشتری بفرستند. نتیجه این تغییر فقط افزایش هزینه معدن نیست؛ صورتحساب آن در نهایت به کارخانه فولاد میرسد.
با پیرشدن معادن بزرگ، کاهش دسترسی به ذخایر سطحی و پایینرفتن عیار بخشی از مواد استخراجی، هر تن سنگآهنی که از معدن خارج میشود، ممکن است به سوخت، ماشینآلات و فرآوری بیشتری نیاز داشته باشد. این موضوع هزینه استخراج را به طور قابلتوجهی افزایش داده و زنجیره تأمین فولاد را با چالش جدیدی مواجه کرده است.
کارشناسان معتقدند راهحل، توقف استخراج یا کنارگذاشتن معادن عمیق نیست؛ بلکه استفاده از سامانههای حمل پیوسته، نوسازی ماشینآلات، فرآوری سنگهای کمعیار، بازیابی باطله و افزایش مصرف قراضه میتواند بخشی از هزینه را مهار کند. با این حال، افزایش هزینههای استخراج سنگ آهن، زنگ خطری برای صنعت فولاد ایران محسوب میشود و احتمال افزایش قیمت تمامشده محصولات فولادی را تقویت کرده است.
