اکوبان به نقل از رویترز گزارش میکند؛ بر اساس دادههای رسمی منتشرشده هفته گذشته، در مجموع ۸۲.۹۴ میلیون تن متریک فولاد خام در ماه ژوئیه تولید شد که ۹.۵ درصد کمتر از ژوئن و پایینترین سطح از دسامبر سال گذشته بود.
در هفت ماه نخست سال جاری، تولید فولاد چین به ۶۱۳.۷۲ میلیون تنرسید که ۲.۲ درصد کمتر از دوره مشابه سال ۲۰۲۳ است. اگر این روند ضعیف به نظر میرسد، در ماههای آینده حتی ضعیفتر خواهد شد؛ بهویژه اگر بخش فولاد بخواهد به هدف غیررسمی تولید کل سال ۲۰۲۴ حداکثر برابر با سال ۲۰۲۳ برسد.
تولید روزانه فولاد در هفت ماه اول ۲.۸۸ میلیون تن بود؛ اگر این نرخ تا پایان سال حفظ شود، تولید سالانه به ۱.۰۵ میلیارد تن خواهد رسید. این مقدار دومین رکورد بالای تاریخ پس از ۱.۰۷ میلیارد تن در سال ۲۰۲۰ است و از ۱.۰۲ میلیارد تن در ۲۰۲۳، ۱.۰۱ میلیارد تن در ۲۰۲۲ و ۱.۰۳ میلیارد تن در ۲۰۲۱ بیشتر خواهد بود. با در نظر گرفتن ۹۹۶ میلیون تن تولیدشده در سال ۲۰۱۹، مشخص است که تولید فولاد چین در پنج سال گذشته عمدتاً حول ۱ میلیارد تن ثابت مانده است.
این ثبات عمدتاً به دلیل تثبیت تقاضای فولاد و تشویق مقامات پکن به سقف غیررسمی تولید برای محدود کردن آلودگی ناشی از فرآیند پرمصرف زغالسنگ و انرژی در فولادسازی بوده است.
علاوه بر عدم تجاوز از تولید سال قبل، کارخانههای فولاد چین با حاشیه سود ضعیف دستوپنجه نرم میکنند. دادههای شرکت مشاورهای 《MySteel》 نشان میدهد که فقط ۵ درصد از تولیدکنندگان در حال حاضر سودآور هستند. قرارداد بنچمارک میلگرد فولادی در بورس آتی شانگهای اخیراً به پایینترین سطح در بیش از چهار سال رسید و در ۱۵ اوت با ۳,۱۰۰ یوان (۴۳۴ دلار) در هر تن بسته شد که ۲۴ درصد کمتر از ابتدای سال است. قیمتهای فولاد آخرین بار در سال ۲۰۲۱ سالی مثبت داشتند و از آن زمان هر سال با قیمت پایینتری به پایان رسیدهاند؛ روندی که احتمالاً در سال ۲۰۲۴ نیز ادامه خواهد داشت.
فولاد به دلیل رکود طولانیمدت در بخش املاک چین به پایین کشیده شده است، جایی که سرمایهگذاری در هفت ماه اول سال ۱۰.۲ درصد نسبت به دوره مشابه ۲۰۲۳ کاهش یافته است. پکن تلاش کرده با اجرای چندین اقدام محرک، از جمله تسهیل شرایط وامدهی، جلوی اخبار بد را بگیرد، اما این اقدامات تاکنون نتوانستهاند اعتماد به بخش املاک را بازگردانند.
همچنین یک عامل فصلی در تولید فولاد چین وجود دارد که معمولاً در ماههای تابستان به اوج میرسد، زیرا کارخانهها تولید را برای تأمین تقاضای افزایشیافته ساختوساز بالا میبرند. اما با رکود ساختوساز، به نظر میرسد تولید فولاد در سال ۲۰۲۴ در ماه می به اوج رسیده باشد و با توجه به عدم خوشبینی به بهبود بخش املاک، احتمالاً روند نزولی ادامه خواهد داشت.
کانال دیگری که کمی حمایت کرده، صادرات محصولات فولادی بوده که در هفت ماه اول سال ۲۱.۸ درصد افزایش یافته و به ۶۱.۲۳ میلیون تن رسیده است. با این حال، این افزایش تنها ۱۰.۳۴ میلیون تن بوده که هرچند برای کارخانههای در حال مبارزه خوشایند است، اما برای صنعتی با تولید سالانه حدود ۱ میلیارد تن تفاوت چندانی ایجاد نمیکند.
صادرات همچنین ممکن است باتعرفهها تهدید شود؛ هند آخرین کشوری است که تحقیق درباره ادعای دامپینگ فولاد چین در بازار خود را با قیمتی که تولید داخلی را غیررقابتی میکند، آغاز کرده است.
