سعید ترکمان *
تشکلهای بخشخصوصی زمانی میتوانند در توسعه اقتصادی و حل مسائل جامعه نقش موثری ایفا کنند که رویکرد آنها از فعالیتهای صنفی فراتر رفته و به نهادهایی مسئلهمحور و راهحلساز تبدیل شوند. مهمترین کارکرد تشکلها، ایجاد زبان مشترک میان فعالان اقتصادی و نهادهای تصمیمساز است.
تشکلها با تجمیع تجربهها و نظرات اعضای خود میتوانند مسائل واقعی تولید و بازار را شناسایی کرده و به سطح سیاستگذاری منتقل کنند.
یکی از تجربیات مهمی که انجمن ملی صنایع پلیمر ایران در حوزه جلب مشارکت داشته، مواجهه این صنعت با شرایط بحرانی جنگ و تلاش جمعی برای تداوم تولید و تامین بازار بوده است.
در آن مقطع، با وجود آسیبهایی که به بخش تولید وارد شده بود و کاهش محسوس ظرفیت عملیاتی، زنجیره صنعت توانست از بروز کمبود گسترده محصول در بازار جلوگیری کند.
این تجربه نشان داد که در شرایط دشوار، همافزایی بخشهای مختلف زنجیره ارزش، تعامل با نهادهای تصمیمساز و اصلاح برخی مقررات میتواند باعث پایداری صنعت و بازار شود.
به رسمیت شناختن نقش مشورتی تشکلها و فراهمشدن امکان مشارکت آنها در تصمیمسازیها، مهمترین اقدامی که باید در این زمینه انجام شود.
تشکلها باید از مرحله طرح مسئله تا تدوین و اصلاح سیاستها حضوری فعال داشته باشند و نظراتشان بهصورت واقعی در تصمیمات لحاظ شود.
اجرای دقیق این رویکرد، بهویژه در چارچوب ماده ۳ قانون بهبود فضای کسبوکار باعث افزایش کیفیت تصمیمگیریها، کاهش خطاهای سیاستی و تقویت اعتماد میان دولت و بخشخصوصی شود؛ چنین سازوکاری زمینهساز حکمرانی اقتصادی کارآمد و مشارکتپذیر خواهد شد.
*فعال اقتصادی
