به گزارش اکوبان، در بازار جهانی، قیمت بیلت صادراتی فوب دریای سیاه در هفته منتهی به 24 اکتبر 2025 در محدوده 435 تا 440 دلار به ازای هر تن ثابت مانده است. این آرامش نسبی، که نتیجه تعادل موقت عرضه و تقاضا در مناطقی مانند ترکیه و جنوب شرق آسیاست، با وضعیت بازار ایران در تضاد کامل قرار دارد. در داخل، عرضهی مازاد شمش در بورس کالا، همراه با سیاستهای قیمتگذاری که نتوانسته تعادل پایداری ایجاد کند، قیمتها را به زیر 19,500 تومان به ازای هر کیلوگرم کشانده است؛ کاهشی حدود 3.5 درصد نسبت به هفتههای گذشته.
در همین حال، بازارهای منطقهای روندهای متفاوتی را نشان میدهند. در چین، بزرگترین مصرفکننده فولاد جهان، قیمت بیلت درب کارخانه در محدوده 410 تا 415 دلار به ازای هر تن بدون تغییر باقی مانده و تقاضای ضعیف همچنان مانع از رشد قیمتهاست. اما در جنوب شرق آسیا و ترکیه، نشانههای بهبود تقاضا مشهود است و قیمت بیلت وارداتی به ترتیب به 448 و 452 دلار به ازای هر تن (CFR) رسیده که رشدی 3 تا 5 دلاری را نسبت به هفتههای قبل نشان میدهد. این تحولات، فرصتی بالقوه برای صادرات فولاد ایران میتوانست باشد، اما محدودیتهای صادراتی این فرصت را کمرنگ کرده است.
صنعت فولاد ایران با چالشهای عمیقی دستوپنجه نرم میکند. تشدید تحریمهای بینالمللی، کاهش 15 درصدی حجم صادرات فولاد در نیمه اول سال 2025 نسبت به مدت مشابه سال قبل، و جمعآوری کارتهای بازرگانی برخی تجار، توان رقابتی این صنعت را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. از دست رفتن بازارهای سنتی در کشورهای همسایه مانند عراق و افغانستان، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده و عرضهی مازاد در بازار داخلی را تشدید کرده است.
سؤال کلیدی فعالان بازار این است که آیا این افت قیمتها موقتی است یا نشانهای از یک رکود بلندمدت؟ پاسخ به این پرسش به عوامل متعددی بستگی دارد. تداوم سیاستهای عرضهمحور در بورس کالا بدون تنظیم تقاضا میتواند کاهش قیمتها را تشدید کند. از سوی دیگر، بهبود تقاضای جهانی، بهویژه در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، میتواند روزنهای برای احیای صادرات ایران باشد، مشروط بر اینکه موانع لجستیکی و تحریمها کاهش یابد. یافتن راهکارهایی برای مدیریت محدودیتهای صادراتی و تقویت زیرساختهای تجاری نیز از اولویتهای حیاتی است.
در این شرایط، صنعت فولاد ایران در گردابی از چالشهای داخلی و خارجی گرفتار شده است. بدون اصلاح سیاستهای عرضه، تقویت صادرات و مدیریت هوشمندانهتر تحریمها، احتمال تداوم روند نزولی قیمتها و کاهش سودآوری تولیدکنندگان دور از انتظار نیست. با این حال، ثبات نسبی در بازارهای جهانی و نشانههای بهبود تقاضا در برخی مناطق، امیدی برای بهبود اوضاع ایجاد کرده است. فعالان صنعت و سیاستگذاران باید با هماهنگی و برنامهریزی دقیق، استراتژیهایی برای عبور از این بحران تدوین کنند تا فولاد ایران بتواند جایگاه خود را در بازارهای جهانی بازپس گیرد.
غزل غفاریان|خبرنگار اقتصادی
