به گزارش پایگاه خبری اکوبان، یک محموله میلگرد یا شمش پیش از رسیدن به مرز مسیر کوتاهی طی نمیکند. سنگآهن استخراج و فرآوری شده، گندله و آهن اسفنجی تولید شده و کارخانه برای تبدیل آنها به فولاد، برق، گاز، نیروی انسانی و سرمایه مصرف کرده است. انتظار طبیعی این است که پس از صادرات، ارز حاصل از فروش دوباره به چرخه تولید برگردد؛ برای خرید تجهیزات، قطعات، مواد اولیه یا تأمین سرمایه در گردش.
اما در بخشی از صادرات فولاد، تولیدکننده آخرین حلقه معامله نیست. محصول در بازار داخلی به یک تاجر فروخته میشود و صادرات با کارت بازرگانی شخص یا شرکتی دیگر انجام میگیرد. کالا از کارخانه جدا و تعهد ارزی نیز به نام دارنده کارت صادراتی ثبت میشود.
آمار ۹ ماهه سال ۱۴۰۴ نشان میداد که حجم صادرات آهن و فولاد ۳۰ درصد و حجم کل صادرات زنجیره ۴۳ درصد افزایش یافته بود. این ارقام در نگاه نخست از یک سال موفق برای تجارت فولاد خبر میدادند، اما پرسش اصلی اینجاست که دلارهای حاصل از این صادرات به کجا رفته و آیا به چرخه تولید بازگشته است یا در مسیر مبهم واسطهها باقی مانده است.
فولاد نیوز
